Zaświadczenie o pomocy de minimis potwierdza wartość pomocy publicznej otrzymanej przez przedsiębiorstwo i pozwala sprawdzić, czy nie został przekroczony właściwy limit. Aby je uzyskać, trzeba złożyć wniosek wraz z informacjami o pomocy otrzymanej w wymaganym okresie oraz dokumentami dotyczącymi wydatku, jeżeli są wymagane w danej sprawie.
Czym jest zaświadczenie o pomocy de minimis?
Zaświadczenie o pomocy de minimis jest dokumentem, w którym podmiot udzielający pomocy potwierdza jej wartość oraz dzień udzielenia. Przedsiębiorca wykorzystuje je przy ocenie, czy łączna wartość otrzymanego wsparcia mieści się w limicie przewidzianym dla danego sektora.
Pomoc de minimis co do zasady nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej. Nie oznacza to jednak braku obowiązków dokumentacyjnych. Udzielający pomocy musi ustalić, jaką pomoc przedsiębiorstwo otrzymało wcześniej, także w innych programach i od innych instytucji. Dlatego znaczenie mają zarówno wcześniejsze zaświadczenia, jak i oświadczenie o pomocy otrzymanej albo o jej nieotrzymaniu.
Wzory zaświadczeń określa rozporządzenie Rady Ministrów z 20 marca 2007 r. Odrębne wzory dotyczą pomocy de minimis w rolnictwie oraz w rybołówstwie. Zasady udzielania pomocy w sektorze ogólnym określa między innymi rozporządzenie Komisji (UE) 2023/2831 z 13 grudnia 2023 r. Postępowanie regulują także przepisy ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.
Jakie są limity pomocy de minimis?
Limit zależy od sektora działalności. Weryfikuje się go dla wskazanego okresu, liczonego według zasad właściwych dla danego rodzaju pomocy:
| Sektor | Limit pomocy (w euro) | Okres rozliczeniowy |
|---|---|---|
| Pozostałe sektory gospodarki | 300 000 | Trzy lata |
| Rolnictwo | 50 000 | Trzy lata |
| Rybołówstwo i akwakultura | 30 000 | Rok ubiegania się o pomoc oraz dwa poprzednie lata podatkowe |
Pomoc de minimis w rolnictwie i pomoc de minimis w rybołówstwie nie są tym samym rodzajem pomocy co pomoc udzielana w pozostałych sektorach. Nie należy więc łączyć ich bez sprawdzenia, jaki formularz i jaki limit mają zastosowanie do konkretnego wniosku.
Jak uzyskać zaświadczenie krok po kroku?
Procedura może różnić się w zależności od organu udzielającego pomocy. Najczęściej przebiega według następujących etapów:
- Przygotuj dokumentację – wypełnij wniosek, właściwy formularz informacji oraz oświadczenia dotyczące pomocy otrzymanej w wymaganym okresie.
- Ustal właściwy sektor i limit – sprawdź, czy sprawa dotyczy pomocy ogólnej, rolnictwa, rybołówstwa albo pomocy dla przedsiębiorcy świadczącego usługi w ogólnym interesie gospodarczym.
- Dołącz dokumenty dotyczące wydatku – jeżeli zaświadczenie jest związane z konkretnym wydatkiem, przedstaw faktury, rachunki, potwierdzenia zapłaty lub inne dokumenty wymagane przez organ.
- Złóż wniosek właściwym kanałem – dokumenty możesz przekazać przez e-Doręczenia, pocztą albo osobiście, jeżeli urząd dopuszcza taką formę.
- Odbierz zaświadczenie – organ sprawdzi dane i wyda zaświadczenie albo postanowienie o odmowie jego wydania. Termin wynika z przepisów lub procedury stosowanej przez właściwy organ.
Wniosek powinien podpisać przedsiębiorca albo osoba uprawniona do reprezentacji. W przypadku spółek decydują zasady ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej może działać osobiście albo przez prawidłowo ustanowionego pełnomocnika.
Jakie dokumenty trzeba dołączyć?
Zakres załączników zależy od rodzaju pomocy i podstawy jej udzielenia. Zwykle organ wymaga następujących dokumentów:
- Wniosek o wydanie zaświadczenia – z danymi przedsiębiorstwa, opisem sprawy i wskazaniem podstawy udzielenia pomocy.
- Oświadczenia o otrzymanej pomocy – obejmujące pomoc de minimis otrzymaną w wymaganym okresie albo oświadczenie o jej nieotrzymaniu.
- Zaświadczenia uzyskane wcześniej – dotyczące pomocy de minimis, pomocy w rolnictwie oraz pomocy w rybołówstwie, jeżeli przedsiębiorstwo taką pomoc otrzymało.
- Właściwy formularz informacji – dla pomocy de minimis, pomocy w ogólnym interesie gospodarczym albo pomocy w rolnictwie lub rybołówstwie.
- Dokumenty potwierdzające wydatek – na przykład faktury, rachunki, wyciąg bankowy lub inne dowody wymagane w danej procedurze.
- Pełnomocnictwo – gdy wniosek składa pełnomocnik, wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej, jeżeli jest należna.
Jeżeli przedsiębiorca nie otrzymał pomocy w wymaganym okresie, powinien złożyć oświadczenie o nieotrzymaniu pomocy. Każdą kopię dokumentu trzeba potwierdzić za zgodność z oryginałem, jeśli wymaga tego organ prowadzący postępowanie.
Na co uważać przy składaniu wniosku?
Beneficjentem pomocy jest przedsiębiorstwo, a nie jego oddział. Jeżeli oddział działa w imieniu centrali, prawa i obowiązki związane z pomocą pozostają po stronie przedsiębiorstwa. Dane we wniosku i formularzach powinny więc dotyczyć przedsiębiorstwa będącego beneficjentem, a nie samego oddziału.
Trzeba także prawidłowo określić sposób reprezentacji. Podpis złożony przez osobę, która nie jest uprawniona do działania za przedsiębiorstwo, może spowodować wezwanie do uzupełnienia dokumentów albo opóźnić sprawę. Przy bardziej złożonej strukturze, na przykład grupie spółek, należy oddzielnie ustalić dane podmiotu ubiegającego się o pomoc.
Nie wolno pomijać pomocy otrzymanej w rolnictwie lub rybołówstwie. Są to odrębne kategorie, z własnymi zasadami i limitami. Błędne przypisanie pomocy do sektora może doprowadzić do nieprawidłowego wyliczenia dostępnego limitu.
Jeżeli organ odmówi wydania zaświadczenia, wydaje postanowienie. Od takiego postanowienia może przysługiwać zażalenie na zasadach wskazanych w pouczeniu, w tym w terminie określonym w przepisach.
Przed złożeniem dokumentów sprawdź przede wszystkim sektor działalności, okres rozliczeniowy, komplet wcześniejszych zaświadczeń i oświadczeń oraz prawidłową reprezentację przedsiębiorstwa. To te elementy najczęściej decydują o sprawnym wydaniu dokumentu.
